Militants urged Secretary Baldoz to step down

Press Release
Bukluran ng Manggagawang Pilipino (BMP)
November 11, 2010

Militants urged Secretary Baldoz to step down

In a bid to support the beleaguered workers of PALEA, members of the Bukluran ng Manggagawang Pilipino held a lighting rally in front of the PAL ticketing office located at Cubao Ali-Mall. The group launched their opening salvo calling the DoLE Secretary to immediately resign.

Armed with placards and an enlarged poster, the group paraded and shouted slogans expressing their grave concern on the decision attributed to the death of job security.

“If we were not mistaken, it was during the time of President Cory Aquino that DoLE Secretary Augusto “Bobbit” Sanchez made an honorable exit when he was faulted for a decision that was judged as anti-worker. This time around, Secretary Baldoz came up with a decision that is not only anti-worker but also unconstitutional. All the more that she need not think twice. She is not worthy of being the Secretary of a supposed to be pro-worker government institution and should vacate her post.” Leody De Guzman, BMP President in an interview.

The group vowed to step up their campaign to pressure Secretary Baldoz to resign and registered their all out support to the workers of Philippines Airlines.

“We will not only support the planned strike of PAL workers in the next few days but we will go all the way even to the legal arena of battle. We firmly believe that the decision will pave the way for more exploitation and hardships for the Filipino workers for such scenario would signal and trigger new trends in the labor sector. Similar situation arose in 1998 when a 10-year CBA moratorium was imposed to the PALEA workers that became a national nightmare”. De Guzman added.

The group will also participate in the planned motorcade tomorrow, November 12 to dramatize the filing of omnibus motion to question the legality of Secretary Baldoz decision at the court of appeals. (30)

Pahayag ng BMP ukol sa isyu ng PAL

Pahayag ng BMP ukol sa isyu ng PAL

Ang paggamit ni DOLE Sec. Rosalinda Dimapilis-Baldoz sa Management Prerogative para sang-ayunan ang Contractualization/Outsourcing ng PAL management sa mga regular Job in Nature nito at pagtatanggal sa 2,600 mga regular na empleyadong nakatalaga dito ay malinaw na Anti-Labor, Anti- Productivity and Progress, Pro-Capitalist at Unconstitutional.

1. Maliwanag na sinasaad sa ating 1987 Phils. (Peoples Power) Constitution ang proteksyon sa paggawa. “The State shall afford full protection to labor, local and overseas, organize and un-organize, and promote full employment and equality of employment opportunities for all.” “It shall guarantee the rights of all workers to: Self Organization, Collective Bargaining and Negotiations, Peaceful Concerted Activities, including the right to Strike in accordance with law. “They shall be entitled to: Security of Tenure, Human Conditions of Work and a Living Wage."

2. Malinaw din na sinasaad sa ating batas paggawa na Kapag Karaniwan, Natatangi at Kinakailangan sa arawang negosyo ng kompanya ang uri ng trabahong ginagampanan ng isang empleyado, siya ay Regular na Empleyado. xxx an employment shall be deemed to be regular where the employees has been engaged to perform activities which are usually necessary or desirable in the usual business or trade of the employer xxx Art. 280 Labor Code.

3. Malinaw ding sinasaad sa ating batas paggawa na ang Management Prerogative ng Employer ay may limitasyon sa pagpapatupad nito: Ipinatutupad ito ng goodfaith, may pagsasaalang alang sa seguridad sa trabaho (SOT) at iba pang karapatan ng mga manggagawa. The exercise of management prerogative is not Abuse, Dispotic, Absolute and Boundless.

4. Maliwanag din na nakatadhana sa International Labor Organization (ILO) na: Ang Decent Work Agenda na binalangkas ng International Labor Organization noong 1999. Ayon kay Juan Somavia, Director General ng ILO, “Ang pangunahing layunin ng ILO ay isulong ang oportunidad ng mga kababaihan at kalalakihan na makamit ang desente at produktibong paggawa sa kondisyong may kalayaan, pagkakapantay-pantay, seguridad at makataong dignidad”.

“The primary goal of the ILO today is to promote opportunities for women and men to obtain decent and productive work, in conditions of freedom, equity, security and human dignity.” Juan Somavia, ILO Director-General. In the final outcome statement of the UN World Summit in September 2005, 150 global leaders agreed to place full and productive employment and decent work as a central objective of relevant national and international policies.

5. Ngunit sa kabila ng lahat ng ito, tahasang binalewala at sinalaula ni DOLE Sec. Rosalinda Dimapilis-Baldoz ang karapatan ng mga manggagawa. Mapagbigyan lamang ang mga kapritso at kasakiman sa tubo ni Lucio Tan at mga kapitalista. Lumalabas, hindi baleng mangamatay sa trabaho at gutom ang mga manggagawang Pilipino, matiyak lamang at maprotektahan ang pagkakamal ng limpak limpak na tubo ng mga kapitalista.

6. Nakapagtataka, na kung kailan naabot ang prosperidad ng kaunlaran, siya namang paglaganap ng kagutuman, kahirapan at kamangmangan ng mayoryang populasyon ng ating lipunan. Napakasakit isipin na manggagawa ang lumilikha ng pagkain, gamot, kasuotan, naglalakihang gusali at lahat ng pangangailangan ng lipunan, ngunit sila pa ang salat sa pagkain, kasuotan, gamot, walang matirahan at hindi makapag-aral ang mga anak.

7. Kami ay naniniwala na ang order ni DOLE Sec. Rosalinda Dimapilis-Baldoz na sang-ayunan ang Contractualization/Outsourcing ng PAL management sa mga regular Job in Nature nito at pagtatanggal sa 2,600 mga regular na empleyadong nakatalaga dito ay malinaw na sabwatan ng mga kapitalista at mga ahente nito sa loob ng pamahalaan. Matatandaan na si Ex-DOLE Sec. Benny Laguesma ang siyang Law Firm ng PAL ngayon at ang kasalukuyang DOLE Sec. ay tauhan (NCMB Head) noon ni Laguesma.

8. Dahil dito, kami ay nanawagan kay P-Noy na isalba sa panganib ang seguridad sa regular na trabaho ng mga manggagawang Pilipino. Alisin sa kanyang gabinete si DOLE Sec. Rosalinda Dimapilis-Baldoz. Bago pa masagasaan ng kanyang programang BALDOZ-ZER ang natitira pang mga regular na manggagawa, mga unyon at CBA nito.

9. Kasabay nito, umaapela kami sa Labor Committee ng 15th Congress, na kagyat na pag-usapan ang pagsasabatas ng panukalang batas ni DIWA Party-List Congresswoman Emmeline Aglipay ukol sa Security Of Tenure (SOT) ng mga manggagawa laban sa laganap na contratualization of employment.

P-NOY, PROTECT REGULAR JOB OF THE FILIPINO WORKERS!
DOLE SEC. ROSALINDA DIMAPILIS-BALDOZ, RESIGN!
REGULAR NA TRABAHO, HINDI TANGGALAN AT KONTRAKTWALISASYON!

10 November, 2010

ps - Workers Report Card: Zero rating delivered to Pnoys’ first 100 days

BMP Press Release
October 8, 2010

Workers Report Card: Zero rating delivered to Pnoys’ first 100 days

Hundreds of militants belonging to BMP and its allied organizations marched down to Mendiola to deliver Pnoy’s zero rating Report Card on labor.

The group assailed various issues that supposedly contained the subjects where Pnoy should have performed on the labor front. Pnoy failed miserably and was given a zero rating by the workers as a fitting symbol to non performance at all.

Issues on the Hacienda Luisita, PAL workers dispute, employment opportunities, High prices and toll/MRT/LRT fares were some of the subjects with zero rating grade that were prominently displayed in a huge tarpaulin carried by the rallyists to dramatize their disgust with the Pnoy administration.

“The first one hundred days of Pnoy is the payback time for him. He was so consistent with his pronouncements since day one of his office, giving rewards to his benefactor last elections. Concessions were enjoyed by those who contributed much to his campaign kitties. This is a glaring reality that the masses should know very well that Pnoy is deliberately not keen on serving their needs but totally hostage to landlords and capitalists and clearly is engrossed to paying his political debts. This is the very reason why we are rating him a big O in the workers sector.” Ronnie Luna, BMP Executive Vice President asserted in his speech during the program at the rally.

The first 100 days of Pnoy is the unmasking of an administration that is subscribing to the whims and caprices of the greedy landlords and capitalists. No paradigm shift in his policies but enhanced more the clout of big businesses. Public Private Partnerships (PPP) is nothing but a rehashed of an improved privatization where nothing significant changes are being done to benefit the masses but instead favouring the capitalists at its peak. (#30)

Isabatas ang RH Bill! - BMP-K

Isabatas ang RH Bill!
Isang Hakbang Tungo sa Kaligtasan ng Buhay ng Kababaihan!

CIVIL DISOBEDIENCE ang banta ng CBCP upang pigilan ang pagsasabatas ng Reproductive Health Bill (RH Bill) sa Kongreso. Isang malinaw na manipestasyon na ang Simbahan ay hindi kumakalinga sa mga kababaihan.

Matagal nang nakikipaglaban ang kababaihan sa mga karapatan at kalayaan. Isa na rito ang pagsasabatas ng Reproductive Health Bill na mangangalaga sa reproduktibong kalusugan ng mga kababaihan.

Sa datos ng World Health Organization (WHO), ang Pilipinas ang isa sa may pinakamalaking bilang ng kababaihang namamatay dahil sa panganganak at pagbubuntis. At nang taong 2008, sa Pilipinas, dalawang libo at isang daan (2,100) kababaihan ang namatay, samantalang sa kalapit bansa natin sa Asya tulad ng Thailand ay 470, Malaysia, 170, Korea, 81, Singapore, 3 na kababaihan ang namatay. Ito ay pagpapapatunay lamang na ang gobyerno ng Pilipinas ay walang programa upang pangalagaan at tiyakin ang kaligtasan at kalusugan ng kababaihan bilang unibersal na karapatan nito.

Ang RH Bill na panukala ngayon sa Kongreso, na naglalayon na makapagbigay ng sapat na serbisyo at edukasyon sa paggamit ng mga contraceptives, tulad ng pills at condom, fertility awareness, teen pregnancy, ligtas na pagtatalik, kaalaman ukol sa mga sexually transmitted diseases o STD, at pagbibigay ng kalayaan sa babae na pumili ng pamamaraan na naaayon sa kanyang gusto bilang siya ang may-ari ng kanyang katawan, ang mahigpit na tinutulan ng CBCP gamit ang katuwiran ng moralidad at paglabag sa utos ng Diyos.

Ngunit sa lumolobong bilang ng mga babae na namamatay kabilang na ang mga sanggol dahil sa kawalan ng sapat na serbisyo at kaalaman ukol sa reproduktibong kalusugan, kaninong buhay kung gayon ang pinapahalagahan?

Dito sa Pilipinas, 11 babae ang namamatay araw araw dahil sa panganganak at pagbubuntis na maiiwasan sana ang walang saysay na pagkamatay kung mayroong modernong reproductive health care program ang pamahalaan. Ang usaping ito ay hindi tungkol sa moralidad, kundi reproduktibong karapatan at kalusugan. Kung moralidad ang pag-uusapan, hindi ba dapat lang na maisalba sa kamatayan ang malaking bilang ng kababaihang namamatay araw araw?

At kung patuloy na igigiit ng simbahan ang kanilang pagtangi sa pagsasabatas sa RH Bill sa kabila ng mataas na survey na nagnanais ng modernong paraan ng family planning, nangangahulugan lamang ito na isa ang simbahan sa dapat sisihin sa mga walang saysay na kamatayan ng kababaihan dulot ng kawalan ng ganap na serbisyo at pangangalaga sa kalusugan nila.

Kaligtasan ng buhay ng maraming kababaihan ang higit na dapat bigyan ng pansin. Ang pagkilala at pagrespeto sa kalayaan ng babae na pumili ng naaayon sa kanyang gusto sa pagtiyak ng kanyang kalusugan at kaligtasan ang tunay na batayan ng makataong lipunan.

SUPORTAHAN AT IPAGLABAN ANG RH BILL!!
IPAGLABAN ANG KALAYAANG MAGPASYA SA SARILING KATAWAN!

BMP-Kababaihan
October 7, 2010

polyeto - P-Noy 100 araw

MAY KINABUKASAN BA KAY P-NOY

ANG MANGGAGAWA AT MASANG PILIPINO?

“Puwede na muling mangarap. Tayo nang tumungo sa katuparan ng ating mga pinangarap.” Ito ang pangwakas na pangungusap ni P-Noy sa kanyang kauna-unahang SONA, kung saa’y inilahad niya ang ilang suliraning minana sa nakaraang administrasyon at ang mga hakbang na kaniyang gagawin upang lutasin ang mga ito.

Tinawag niyang kasuklam-suklam at krimen ang maluhong kalakaran at pagwawaldas ng bilyun-bilyong pondo ng gobyerno sa mga proyektong may kulay pulitika at hindi ukol sa kapakanan ng taumbayan. Gaya ng pag-angkat ng sobra-sobrang bigas na hinayaang mabulok sa bodega ng NFA, sa kabila ng apat na milyong Pilipino ang hindi kumakain ng tatlong beses sa isang araw.

Magtatapos sa ika-8 ng Oktubre ang kabanata ng unang 100-araw ni P-Noy sa Malacañang, may nasisilip ba tayong pag-asa patungo sa ating mga pinapangarap na pagbabago?

Ipinaalala pa ni P-Noy na ang una sa kaniyang plataporma ay ang paglikha ng mga trabaho at ang pagtugon sa mga serbisyong panlipunan gaya ng edukasyon, imprastraktura, pangkalusugan, pabahay, kaayusan at kapayapaan at iba pang usapin.

Ano ang kanyang solusyon o programa para dito? Public-Private Partnerships (PPP)!

Sa pamamagitan diumano ng PPP ay lalago ang ekonomya. Aakitin ang mga mamumuhunan sa “maginhawang” pagnenegosyo sa bansa upang lumago ang mga industriya na magluluwal ng trabaho. Sa gayun, makakalikom ang gobyerno ng pondo upang matustusan ang mga serbisyong panlipunan.

Ipinabatid din niya na ngayon ay panahon ng sakripisyo. Sakripisyong puhunan para sa ating kinabukasan. Subalit bakit ang mga batayang konstitusyunal (karapatan sa seguridad sa trabaho at karapatang mag-unyon) ang isasakripisyo para lamang bigyang daan ang pagkakamal ng limpak-limpak na TUBO ng mga kapitalista?

Ang kasagutan ba dito ay makikita natin sa likod ng mga tampok na isyu’t pangyayari kamakailan at ilang kondisyong umiiral, gaya ng mga sumusunod:

Una, ang pahayag ni P-Noy na babala laban sa mga manggagawa ng PAL na nagbabantang mag-aklas upang tutulan ang plano ng management na magtanggal ng 2,600 na empleyado, magbawas ng benepisyo at diskriminasyon sa mga flight attendants.

Ikalawa, ang demolisyon ng komunidad sa New Manila at North Triangle upang ipagamit ang lupa sa mga negosyante, nang walang pagsasaalang-alang sa dislokasyon ng kabuhayan ng libu-libong naninirahan.

Ikatlo, ang pahayag ni Senador Santiago na ibayong paglaganap ng jueteng sa bansa at pagkakasangkot ng pangalan ni DILG U-Sec. Puno at Tony Boy Cojuangco sa operasyon; kamag-anak na nag-ambag ng P100 milyon sa kampanya ni P-Noy sa eleksyon. Wika nga ni Bishop Cruz, dumarami ang mga “Anak ng Jueteng”!

Ikaapat, ang pagbabawas ng budget sa edukasyon at iba pang serbisyo at sa kabilang banda, ang pagpapalaki ng budget sa military at pork barrel ng Malacañang.

Ikalima, ang napaulat na pagtataas ng toll fees sa NLEX at SLEX at pagtaas nang pasahe sa LRT/MRT na ang higit na tatamaan ay ang mga manggagawa at estudyante.

Ikaanim, ang pananahimik ni P-Noy sa isyu ng laganap na kontraktwalisasyon ng trabaho, reporma sa agrikultura, pribatisasyon ng mga naka-mortgage na pabahay at bayarin sa foreign debt.

Kung nanghihinayang si P-Noy sa bilyong pisong winaldas ng administrasyong Arroyo sa halip na pinakinabangan ng taumbayan; ika nga niya’y pera na naging bato pa, uunahin ba niya ang pagbabayad ng mga maanomalyang utang panlabas keysa tustusan ang serbisyong panlipunan?

Kung kukunsintihin ni P-Noy ang mga nabanggit na isyu, saan patungo ang sinasabi niyang matuwid na landas?

Mga kababayan, salubungin natin ang ika-100 araw ni P-Noy ng malawakang rally upang ipamalas sa kanya na hindi tayo bulag, pipi at bingi sa mga problema ng bansa. Hindi tayo hanggang reklamo lang. Ihahatid natin sa pintuan ng Malacañang ang mga kongretong panukala para sa kaunlaran ng mga maliliit na sektor; manggagawa, magsasaka, maralita, informal sectors, pampublikong transportasyon, vendors, guro, estudyante, maliliit na negosyante at iba pa.

Hinimok niya ang taumbayan sa kanyang SONA na tutukan ang mga halal na opisyal ng gobyerno at humakbang mula sa pakikialam tungo sa pakikilahok at pakikibahagi sa solusyon. Kung kaya’t sa Oktubre 8, makilahok tayong lahat. Ihahapag natin kay P-Noy ang mga sumusuod na kahilingan:

1. Makataong Pabahay bilang Batayang Karapatan. Itigil ang Demolisyon hangga’t Walang Makatao at Ligtas na Relokasyon! (Magpatayo ng Medium at High Rise Condo bilang Permanenteng Relokasyon). Serbisyong Pabahay, Hindi Negosyo!

2. Trabahong Regular, hindi kontraktwal at tanggalan! Isabatas ang kriminalisasyon laban sa Labor-Only Contracting!

3. P91.40 wage recovery! Nationwide, across-the-board Wage Increase at no exemptions!

4. Tax Relief (Exemption) sa lahat ng manggagawang sumasahod ng P800.00 pababa bawat araw!

5. Isabatas ang unemployment insurance at mandatory trust fund sa retirement/gratuity at separation pay benefits!

6. Subsidyo ng gobyerno sa pagkain, pabahay, kuryente, tubig, pangkalusugan at edukasyon!

7. Alisin ang Oil Deregulation Law at EPIRA Law!

8. Isabatas ang Magna Carta for Transport Workers!

9. I-repeal ang Automatic Appropriation Law sa debt service!

10. Ipwesto sa sentro ng programa ng pamahalaan ang Decent Work Agenda ng ILO!

Kung hindi pakikinggan ni P-Noy ang mga kahilingang ito, kung tulad ni GMA na haharangan tayo ng mga anti-riot sa Mendiola, sino kung gayun ang tinutukoy niyang “Boss” sa kaniyang inaugural speech? At kung magkagayun, bistado na ang nasa likod ng kanyang panawagan na magsakripisyo para sa kinabukasan ay ang isuko at ihandog ang mga konstitusyunal na karapatan at kalayaan para sa kaginhawaan ng mga pribadong ka-partner ng gobyerno. Kung gayun, nararapat lamang na singilin si P-Noy sa kanayng mga pangako!

Lumalabas, mga Kapitalista, Asendero’t Elitista ang Boss ni P-Noy! Hindi ang Masang Pilipino!

Dumalo at magpadalo sa ika-100 Araw ni P-Noy sa October 8, 2010, 9:00A.M. Martsa mula FEU, Morayta patungong Mendiola.

BMP-SUPER-MELF-ADFW-KPML-PMT
Ika-3 ng Oktubre, 2010

Manggagawa - ni Jose Corazon de Jesus

Pahayag sa Petition ng TUCP sa RWB-4-A

BUKLURAN NG MANGGAGAWANG PILIPINO
Southern Tagalog
Unit 3 Groyon Apartment, Rizal Park Subd., Real, Calamba City
Telefax no. (049) 834-26-04 / email: bukluran_st@yahoo.com

Pahayag sa Petition ng TUCP sa RWB-4-A

Ang Bukluran ng Manggagawang Pilipino–Southern Tagalog o Calabarzon ay sumusuporta sa Petition ng TUCP sa RWB na hilingin ang umentong P75.00/per day sa minimum na pasahod sa buong Calabarzon Area.

Gayunpaman, aming idinidiin na ang P75.00 kahilingan (Petition ng TUCP) para sa dagdag na sahod ay hindi ito dagdag na sahod. Kung tutuusin ay kulang pa ang halagang P75.00 para marecover/mabawi ang nawalang sahod ng mga manggagawa magbuhat noong 1989. Ito'y matapos maipasa ng 8th Congress at ipatupad ang Republic Act 6727 (RA 6727) na nagresulta ng pagkakaiba-iba ng sahod ng mga manggagawa sa bawat rehiyon, lalawigan at bayan.

Total Wage Adjustment: P78.10 - Wage Adjustment on Peso Purchasing Power recovery since 1989 to February 2010, R.A. # 6727 P 13.30 - Worker’s Share on CALABARZON’s GRDP Growth, average in 5 yrs. period [2004-2008]; 3.74% [276.85 + 78.10] P91.40 Total.

Nais naming amyendahan ang Petition ng TUCP ng sumusunod:
1. Ang P75.00 na ipapatong sa minimum wage ay dapat Across the Board at walang Ceiling at exemption.
2. Ang P75.00 na ipapatong sa Minimum Wage ay Non-Taxable.
3. Nais naming hilingin sa RWB na alisin na ang Growth Corridor Area, Emerging Growth Area, Resource Base Area (Classification at Category) sa pasahod sa Region 4-A, na nagresulta ng pagkakaiba-iba ng sahod sa bawat bayan mismo dito sa Region 4-A. Sa kabila na iisa lang naman ang uri ng kumpanyang pinapasukan, tama na ang Non-Agricultural, Argicultural; Plantation, Non-Plantation, Cottage at Establishment Employing not less than 10 employees Category and Classification ng RA 6727.
4. Itakda sa P2,500.00 ang minimum na pasahod sa mga kasambahay (Katulong) sa saklaw ng Region 4-A CALABARZON.

Kung hindi lamang din ito magagawa ng Regional Wage Board ay mabuti pang makiisa na lamang sila sa matagal ng kahilingan ng mga manggagawa na ibalik sa Congress ang kapangyarihan sa pagtatakda ng pasahod na pambansa ang katangian at across the board without ceiling at exemption. Para maituwid na ang mga baluktot na batas, upang mabigyang daan ang panawagan ni P-Noy na wakasan na ang baluktot na daan, dumito na tayo sa matuwid na daan!.

Sapat na ang 21 taon (1989-2010) karanasan na ang mga Wage Order ng mga RWB ay salamangka, hindi lamang layuning bawasan o pababain ang minimum wage ng mga manggagawa sa iba’t-ibang rehiyon, kundi pag-away-awayin ang mga manggagawa at ilagay sa panganib ang seguridad sa trabaho at karapatang mag-unyon at makipag-CBA ng mga manggagawa.

Dahil sa RA 6727, naiingganyo ang mga kapitalista na magpalipat-lipat ng planta at operasyon kung saang rehiyon/lalawigan at bayan mas mababa ang minimum wage. Kasabay na palitan ang mga regular nilang empleyado ng mga kontraktwal, para pababain ang sweldo, wasakin ang mga unyon at bawiin ang mga naipanalo ng CBA ng mga manggagawa. Dahil sa RA 6727 at Kambal nitong RA 6715, nauso at lumala na ang mga Labor Only Contracting (LOC) at Kontraktwalisasyon o 555 sa paggawa.

Regional Executive Committee
September 16, 2010