Workers' Standpoint 081213 - Kaltas sa SSS

Umento Muna Bago Bagong Kaltas sa Sweldo - BMP

PAHAYAG

Agosto 12, 2013

Bukluran ng Manggagawang Pilipino (BMP)

Umento Muna Bago Bagong Kaltas sa Sweldo

Ang plano para sa dagdag na kaltas sa ating take-home pay - sa anyo ng pagtataas sa employees' contribution sa Social Security System (SSS) - ay bagong pahirap sa mga manggagawa.

Hindi namin itinatanggi na kailangang dagdagan ang pondo ng SSS upang lutasin ang P1.077 Trilyon na "unfunded liabilities" nito noong 2011. Ang aming inirereklamo ay ang pananaw ng SSS board na maliit lang naman daw ang hinihingi sa mga manggagawa. Ang average na dagdag na kaltas ay nasa P56 kada buwan o P2.50 kada araw lamang. 

Sa kabila ng pagtutol ng BMP sa panukalang ito, nais naming bigyang-diin ang aming pagkilala sa mabuting intensyon ng SSS board na pangalagaan ang pondo ng manggagawa para sa oras ng mga sakuna at sa panahon ng pagreretiro. Ganundin, magkaiba man ang aming pananaw sa partikular na isyung ito, hindi nababawasan ang respeto ng BMP kay kasamang Danny Edralin ng Alliance of Progressive Labor (APL) na nasa SSS board.

Gayon, inirerehistro ng BMP ang susumunod na mga kadahilanan ng aming paninindigan:  

• Una, magkaiba ang ating barometro ng "malaki" at "maliit". Ito ay relatibong usapin. Sa kumikita ng mas mataas sa minimum wage, maari itong ituring na barya. Ngunit para sa mga minimum wage earner, laluna sa kontraktwal at sa mga nasa probinsya na mas maliit ang sinisweldo, ang dagdag na kaltas ay pagkakait sa isang pamilya ng isa't kalahating kilo ng bigas kada buwan. Kung dalawa ang nagtatrabaho sa isang household, katumbas na ito ng tatlong kilo.

Kalabisang dagdagan ang kaltas sa sahod ng manggagawa dahil ang kanilang tinatanggap ay wala pa sa kalahati ng "cost of living" o living wage (mahigit P1,000 kada araw sa pamilyang may anim (6) katao), na isang Konstitusyunal na obligasyon ng gobyerno na tiyaking binibigay sa mga empleyado.

• Ikalawa, ang bagong kaltas na ito ay panibagong pasaning buwis sa manggagawa. Nakakainsultong dagdagan pa ng kaltas sa sweldo ang mga empleyado. Kami na nga ang pinamasugid na taxpayer sa bansa kumpara sa mga negosyante't propesyunal, ayon mismo sa kamakailan lang na pahayag ni BIR Commissioner Kim Henares. Ang sinisweldo, may withholding tax. Ang overtime, napupunta sa tax. Kapag gumamit ng kuryente't tubig, may 12% VAT. Sobra-sobra na ang buwis sa manggagawa.

• Ikatlo, nais po naming ilinaw na ang ganitong pagtutol ay nagmumula sa konsiderasyon sa abang kalagayan ng sektor ng paggawa. Kulang na kulang na nga ang sweldo ay kakaltasan pa! Lalupa't tumataas pa ang presyo ng mga pangangailangan ng taumbayan (kuryente, langis, tubig, atbp.), na kinukumpirma ng mga datos sa inflation rate ng NEDA at NSO.

Pero sabihin mang nagmumula ito sa "katigasan ng ulo", nais naming sisihin ang mga kapitalista at ang gobyerno dahil sila mismo ang aming pinamamarisan. Sa mga negosasyon ng collective bargaining agreement (CBA) at sa mga regional wage board, tila dumadaan sa butas ng karayom ang bawat pisong dagdag sa sweldo na aming hinihiling. Bakit ngayon na ang pagtutol sa bawat pisong ikakaltas sa sahod ng manggagawa ay ituturing na "pagmamatigas"? 

Bilang counter-proposal, at patunay na handa kaming makipagkompromiso, papayag po ang BMP na dagdagan ang employees' contribution sa kondisyong itaas muna ang sweldo ng mga manggagawa. Mas mainam kung ang SSS board ay maging ganap na kakampi ng manggagawang kanilang sineserbisyuhan, sa pakikiisa sa aming kahilingang isabatas ang isang nationwide, across-the-board na wage increase. At habang hindi naisasabatas ang umento, dapat solong karguhin ng mga employer ang kinakailangang kontribusyon upang hindi lumubog sa pagkalugi ang SSS.#

LTTE: "Pilipinas para sa Dayuhan" just like "Quezon City para sa Mayayaman"

LETTER TO THE EDITOR

July 12, 2013

Leody de Guzman

National President, Bukluran ng Manggagawang Pilipino (BMP)

#76 K-7th Street, Bgy. East Kamias, Quezon City

"Pilipinas para sa Dayuhan"

just like "Quezon City para sa Mayayaman"

Rep. Belmonte's proposed Cha-cha (PDI, 7/9/2013) is much like the recent forced eviction of urban poor settlers for the construction of the so-called Quezon City Business District (QCBD). It is favorable only to rich investors like the Ayalas.

He wants to erase "national patrimony" and "sovereignty" from the Constitution just to appease and attract transnational investments. If the demolition of informal settlers was "Quezon City para sa mayayaman", with the proposed Constitutional amendments, the veteran lawmaker now aims for "Pilipinas para sa dayuhan".

Under Rep. Belmonte’s version of the Charter, where protectionist provisions such as the 40% restriction of foreign ownership of land are removed, it is not far-fetched to find 90% of Filipinos becoming squatters in our own homeland.

A charter change for the removal of economic provisions that protect the national economy is nothing but a blatant "re-colonization" of the country by foreign powers. It means the plunder and exploitation of our country's resources, not only of our natural resources but also of our hardworking labor force.

The BMP believes that this kind of Charter Change, which is subservient to the caprices of foreign capital, would demolish the Constitutional rights of labor. Workers' right to live decently would become subordinate to property rights.

Despite its flaws, the present Constitution obliged the State to grant “full protection to labor”. Labor is likewise recognized as the “primary social economic force”. It enjoys the primacy over non-human inputs in the production process; hence, the enactment of labor rights and standards.

But for Belmonte’s masters – monopoly corporations now seeking higher rates of profit in developing countries after the 2008 global financial crisis – such protection to labor is outdated and obsolete. Simply because it hikes the price of labor and workers are regarded not as human beings but as a mere “cost” in their book of accounts and a simple commodity, which they must buy at lower prices. People before profit! #

Ang BMP sa panahon ni Ka Popoy - ni Pohlee Hernandez

Paalala: Ang artikulong ito'y ambag sa aklat na BMP 20, na alay para sa ika-20 anibersaryo ng BMP sa 14 Setyembre 2013.

ANG BMP SA PANAHON NI KA POPOY

ni Pohlee C. Hernandez

Halos baguhan pa lang ako noon sa pederasyong United Workers of the Philippines o UWP na ngayon ay SUPER na o Solidarity of Union in the Philippines for Empowerment and Reform. Ang aking task ay gawaing edukasyon at paminsan-minsan ay gumagampan ng OD work. Ang narinig ko na isang mabigat na problema noong mga panahong iyon sa pederasyon ay CBA negotiation sa unyon ng Chivalry food sa Malabon. Ayaw na kasi ng management na makipag-negotiate dahil ang gusto niya ay isara ang kompanya at bayaran na lamang ng separation pay ang mga manggagawa. Mayroon din siyang offer sa pederasyon na halagang P300,000.00 para naman kumbinsihin ang pamunuan ng unyon na pumayag na sa gusto ng management.

Si Ginoong Amado Ching ang sugo ng management upang makipag-usap sa mga opisyales ng pederasyon at magpaliwanag na din ng plano ng management. Ang analisis dito ng mga top officers ng UWP ay pansamantala lang ang pagsasara dahil ang talagang layunin ng kapitalista ay mawala ang unyon. Sa puntong ito ay agad na ipinatawag ng National Executive Council ng pederasyon ang mga lider ng unyon upang ilatag ang plano ng management at maibaba ang analisis ng mga officers ng UWP. Nagkaisa ang pamunuan ng unyon at pederasyon na ipaglaban ang karapatan sa trabaho at sa CBA. Ilang beses na negotiation pero matigas ang kompanya sa kanyang stand. 

Sa pagkakataong ito ay inilapit na ng pederasyon sa BMP ang problema at sa pamamagitan ni ka Popoy ay isinalang ang tactics plan ng UWP, BMP at ng unyon. Sa Barrio Fiesta ginanap ang pag-uusap. Ang representante ng kapitalista ay si Mr. Ching at sa pederasyon naman ay ang Pangulo, Vice at si ka Popoy. Nagboluntaryo akong sumama na ang layunin ko ay makapulot ng karanasan sa negosasyon at syempre pa para makakain sa Barrio Fiesta.

Unang inihain ang sopas, sabi ko sa sarili ko, hindi ako nagkamali na sumama kasi totoo nga pala na masarap ang pagkain kasi sopas pa lang, ulam na. Di kaginsaginsa sa pagitan ng mga pag-uusap ay narinig ko na tumaas ang tinig ni ka Popoy. Ang mga binitiwan niyang kataga sa aking pagkakaalala eh ganito. "Subukan ninyo ng amo mo na isara ang pabrika at pati mga mata ninyo ay isasara ko." Naku po! Ito pala ang ka Popoy na naririnig ko. First time ko makadaupangpalad at makasalamuha si ka Popoy. Habang kumakain na ako ng main dish eh parang wala akong malasahan. Nanginginig ang aking daliri at umiikot ang aking mga mata. Ang iniisip ko ng mga sandaling iyon ay kung saan ako tatakbong palabas if ever na magkagulo.

Sinulyapan ko si Mr. Ching, namumutla rin siya at nanginginig din ang mga kamay. Nakita ko si ka Popoy na tumayo na at umalis na ng restawrant. Tinanong ni Mr. Ching sa aming Presidente kung sino si ka Popoy? Ang sagot ng aming Presidente ay lider ng ABB. Mga ilang linggo ang lumipas at ayun hindi na isinara ang kompanya at natuloy ang collective bargaining agreement negotiation sa Chivalry Food. Marami pang mga CBA nego na matagumpay na nairaraos ng mga panahong iyon na kabalikat ng UWP ang pamunuan ng BMP.

Nagkaroon din noon ng internal problem sa loob ng pederasyon. Nagkanya-kanyang grupo ang mga ilang personahe. May hibo ng pag-aagawan ng liderato, may mga character assassination na sa bawat isa. Nang makaabot ito sa kaalaman ng pamunuan ng BMP ay kagyat na ipinatawag ang mga ilang susing lider. Pinagharap-harap. Makalipas ang ilang panahon at bumalik ang dating lakas, tatag at ipinagpatuloy ang pagpapalawak sa hanay ng UWP.

Ang aking obserbasyon ay muli kaming naging inspirado na magpatuloy sa mga gawain sa loob at labas ng UWP. Ang taas ng momentum ng mga manggagawa. Ramdam ang Labor Power. Halos lahat ng ipinutok na welga ay nagtagumpay. Iyon ang aking mga alaala sa panahon ng pamumuno ni ka Popoy sa BMP. 

Noong mag-umpisa na naman na magkaroon ng internal problem sa SUPER, lagi-laging pumapasok sa isip ko na nangyari na ito noon at pareho din ang kahahantungan na maisasaayos din ang lahat. Pero bigo ako, hindi nangyari ang aking inaasahan. Taon pa ang binilang at sa dulo ay ginanap pa ang ispesyal na Kongreso. Hanggang ngayon ay mayroon pa din na mga banta ng pagkawasak sa aming pederasyon. Tanong lang, kung ito kaya ay nangyari noon na ang namumuno sa BMP ay si ka Popoy, maibabalik kaya ang sigla, lakas at katatagan ng SUPER? Mapaparusahan kaya ang mga taong gumagawa ng katampalasanan sa organisasyon para sa kanya-kanyang personal na interes?

Ang lahat ng ito ay mananatili na lamang sigurong mga katanungan na aking aalalahanin tuwing sasapit ang anibersaryo ng BMP. Isang mapagpalayang pagbati sa ika-20 anibersaryo ng Bukluran ng Manggagawang Pilipino!

06 Hunyo 2013

Ang Manggagawa - ni Lorena "Ohyie" Purificacion

ANG MANGGAGAWA

ni Lorena Purificacion

Sana ay hindi limot ng manggagawa

na ang lakas ng kanyang bisig..

na ang kanyang mapanlikhang kamay,,

na ang kanyang mapagmahal na puso..

na ang kanyang matalas na isip..

ang dahilan bakit may mga nagtatayugan na mga gusali..

magagarang nga damit..pagkain..

at lahat ng tinatamasang luho at karangyaan sa buhay ng iilan..

Sana ay makilala ng manggagawa ang kanyan sarili..

hindi lamang bilang sahuran..kundi bilang isang uri..

na maghahangad na makamit ang malayang daigdig..

walang nagsasamanta at nang-aapi..

Mangagawa!! ikaw ang maglalagot ng tanikala..

sa isang rebolusyon..ang tagumpay nasa iyong mga kamay..

MABUHAY KA!!

Mayo 1, 2013

 Si Lorena "Ohyie" Purificacion ay isang manunulat, makata, at lider-manggagawa. Dati siyang pangulo ng unyon ng mga manggagawa ng Noritake sa Marikina.

Mayo Uno polyeto - anti-kontraktwalisasyon

KONTRAKTUWALISASYON - Tama na! Sobra na!

TRABAHONG REGULAR SA LAHAT NG NAGPAPAGAL, IPINAGLALABAN NG SANLAKAS PARTY-LIST!

Isang malaking kaipokritohan ang sabihing ang mga manggagawa ang gulugod ng ekonomiya ng bansa kung wala namang pakialam ang pamahalaan upang maibsan ang kahirapan at kaapihang ating dinaranas resulta ng kontraktuwal na pag-eempleyo. Isang kahungkagan ang ipagyabang na sa ngayo’y may walang-katulad na pang-ekonomikong pag-unlad ang naranasan ng Pilipinas kung patuloy na nagtitiis ang mga manggagawa sa kakarampot na suweldo, walang benepisyo, walang katiyakan sa trabaho at kawalang karapatan. Kung mayroon mang kaunlaran o kasaganaan, ito ay hindi para sa ating nakararami kungdi sa iilang bilyonaryong nagpapasasa sa ating murang lakas-paggawa.  

Sa bawat Mayo Uno, Pandaigdigang Araw ng Paggawa o Labor Day - asahan nang marinig sa gobyerno at sa mga kandidatong ahente  ng mga kapitalista ang mga papuring ipupukol sa diumano’y kabayanihan ng  mga manggagawang Pilipino. Mga talumpati at pahayag na walang laman kundi mga kabalbalan, pambobola at mga pantastikong pangako ng kaunlaran. Isang araw na pupurihin pero buong taong bababuyin.  

Sino sa gobyerno at sa mga kandidatong trapo ang aamin na ang kanilang iniyayabang na kaunlaran ay resulta ng pagpapakasakit ng mga manggagawang kontraktuwal at hindi ng limpak-limpak na salaping ginagamit bilang kapital? Sino ang kikilala sa manggagawa sa tunay na kahulugan ng salitang pagkilala na walang silbi ang pera ng kapitalista kung hindi ito lalapatan ng lakas paggawa ng mga manggagawa? Sino ang gagawa ng mga polisiya upang ang buong pang-ekonomikong programa ng pamahalaan ay maglingkod sa interes ng mga tunay na bayani ng bayan?  

Kung gagamitin ng mga trapo at mga bogus na party-lists bilang entablado ang buwan ng Mayo upang ungguyin ulit tayo, gamitin naman natin ang mapanuring katangian ng mga manggagawa upang piliin kung sino ang nagsasabi ng totoo at tunay na magtataguyod ng interes  ng pinaka-api at pinakamaraming kontraktuwal na manggagawa sa bansa. 

Ang SANLAKAS ay party-list na may mahabang track record sa pagsusulong ng interes ng manggagawang Pilipino. Sa katunayan, sa kauna-unahang party-list election noong 1998 ay tatlong (3) Presidente ng unyon ang kanyang mga nominado. Kinikilala ng SANLAKAS ang tunay na halaga at papel ng manggagawa para sa pang-ekonomiko at pampulitikang pag-unlad ng buong sambayanan. Alam ng SANLAKAS na walang ibang uri ang pwedeng gumampan ng tungkuling nabanggit upang wakasan ang kahirapan at kaapihan ng mga manggagawa sa yugtong ito ng pamamayagpag ng labor flexibility schemes sa anyo ng kontraktuwalisasyon. 

Kailangan nating mga manggagawa ang SANLAKAS sa Kongreso at kailangan tayong mga manggagawa ng SANLAKAS upang ilaban ang ating interes bilang uri, maghalo man ang balat-sa-tinalupan sa Kongreso man o sa lansangan.   Kung nais nating magkaroon ng tinig, tindig at kisig ang ating paglaban sa kontraktuwal na pag-eempleyo at sa lahat ng klase ng pang-aapi sa manggagawang Pilipino, iluklok natin ang tatlong (3) Kongresista sa bulwagan ng Kongreso mula sa hanay ng mga manggagawa sa pamamagitan ng SANLAKAS. Iboto at ikampanya natin ang SANLAKAS upang bigyan ng lakas ang ating laban para sa pagkakaroon ng trabahong disente at regular sa lahat ng Pilipinong nagpapagal!

Panayam kay Ka Romy Castillo, Koop Obrero, 1994

Panayam ng KOOP OBRERO kay Romy Castillo, Tagapangulo ng Bukluran ng Manggagawa para sa Pagbabago (BMP)


pahina 6 - 10 ng pahayagang KOOP OBRERO (Enero-Hunyo 1994)

PAHINA 6

PAHINA 7

PAHINA 8

PAHINA 9

PAHINA 10